Schandpaal

De adorering van de mannelijke treurbuis heeft wat mij betreft deze week haar dieptepunt wel bereikt. De bekendmaking dat zelfs Marc Overmars, technisch directeur van s’ Lands grootste voetbalclub het nodig vond om een afbeelding van zijn jongeheer rond te sturen wijst op een landing van het oppergezag in een volkomen bereikte bodem. Meer primatengedrag kunnen we als intellectuele beschaving niet aan. Terwijl de menigte walgend over de rand van de samenleving hangt, zijn zijn vrouw en kinderen de enige die hier écht opgewonden van raken. Vernedering trof vooral hen in de puinhopen van het beschaamde huwelijk.

Terwijl papa en echtgenoot bungelend aan de schandpaal naar de middenstip wordt gesleept omringd door getraumatiseerde piemelprentontvangers kan het faillissement van het feminisme worden opgemaakt. Ten aanzien de piemelplaat een verloren vrouwenstrijd. Onder luid tromgeroffel priemen de slachtoffers hun naaldhakken verbeten in de Arena van het ongewenste.

Vanaf de tribune klinkt de roep dat niet vrouwen, maar mannen moeten veranderen. Dat niet vrouwen maar mannen schuldig zijn. Dat macht en onmacht steeds vrouwen treft. High gloss gelnagels wijzen de eigen verantwoordelijkheid af zodat onbedoeld het werkelijke taboe verborgen blijft. Haar sexappeal. Zijn avances. Hun dynamiek. De combinatie er van. Maar ook de infantilisering van haar gelijkwaardigheid in relatie tot de verpreutsing van het heden. Iedereen gilt oorverdovend en hysterisch door elkaar heen. Metoo! Hetoo! Niemand hoort meer hoe het onderliggende man- vrouwbeeld en de uitwerking van dit gevingerwijs het feminisme ongewenst penetreert. Ruwe verkrachtingen en lompe versierpogingen worden domweg in één adem genoemd. Haar machteloosheid uitvergroot. Omdat zij niet opgewassen zou zijn tegen zijn mannelijke begeerten en zij onmondig en onmachtig was hem hierop aan te spreken. Wie vrouwen aanspreekt op hun eigen rol doet aan victim blaming. De vrouw als slachtoffer is een eeuwenoud gemeengoed die door dit keer op keer te bevestigen de feministische klok ongemerkt honderden jaren terug draait.

Want stiekem is ze vele malen sterker dan dat.  In werkelijkheid heeft de hedendaagse vrouw alles in haar gereedschapskist om de opdringerige man aan te spreken, te begrenzen of af te wijzen. ‘Nee Ali, ik ga niet met je mee’.  ‘Marc, pas op! Je volgende piemelplaatje ga ik melden’. ‘Marco, haal je hand van mijn billen’. Haar eenvoudige woorden kunnen hem gemakkelijk begrenzen. Haar afbakening tegenover zijn ongewenste aanrakingen en avances kunnen de verstoorde macht en onmachtbalans prima herstellen. Omdat ze power heeft en mondig is en omdat hij vaker niet dan wel een écht monster is. Maar bovenal omdat zij net zo goed weet dat op de werkvloer vaker relaties ontstaan dan in de buurtsuper.  Volgens het Centraal Bureau van Statistiek (CBS) zouden maar liefst 296.000 mensen in Nederland een relatie hebben met iemand binnen het bedrijf. Dat is 4% van alle werkenden en daar ging vast heel veel geflirt, mislukt geflirt en het sturen van grensoverschrijdende plaatjes aan vooraf.

Dus laten we ons liever afvragen hoe we onze zonen én dochters de rituele paringsdans tussen man en vrouw opnieuw kunnen laten uitvinden. Een dans waarin vrouwen niet op voorhand slachtoffer zijn en mannen dader. De dans van het verleiden en het opzoeken van elkaars grenzen. Zodat toekomstige toespelingen in macht en onmacht relaties leuk, spannend en opwindend blijven. En dan halen we de schandpaal de volgende keer alleen nog uit het vet voor hen die zich door niemand lieten begrenzen. Wat mij betreft zou dat de wereld een stukje leuker maken.

6 comments

  1. Ben het met je eens dat vrouwen niet te snel de slachtofferrol moeten pakken. Wees weerbaar, anders is de emancipatie uit de jaren zestig voor niets geweest. wat niet wil zeggen dat mannen dus een vrijbrief krijgen, zeker niet mannen die op een hogere trede staan in een organisatie. De kramp wordt nu echter wel heel erg groot. Ik ben 70 en heb veel geflirt. Slechts een keer wist ik dat ik te ver was gegaan en heb mezelf op tijd gecorrigeerd. Ben nog steeds goed bevriend met de bewuste dame, nadat we erover hebben kunnen praten. Praten is de sleutel, dat is ook wat de meeste mannen moeten leren, vrees ik.

    Like

  2. Ik vind de toon van je stuk wat bombastisch, je bent anders scherper en dan is de boodschap duidelijker. Ik moest bepaalde passages twee keer (of meer) lezen om de woordenstroom te snappen. Maar de uiteindelijke boodschap kan ik onderschrijven. De liefde is ook zo’n enorme kracht dat mensen daar gemakkelijk fouten mee maken..
    De zin:: “Dus laten we nu eindelijk eens op zoek gaan naar hoe onze zonen én dochters te emanciperen zodat zij de rituele paringsdans tussen man en vrouw opnieuw kunnen uitvinden.” is een gouden zin die levensgroot alle ouders en andere opvoeders zou moeten worden meegegeven.
    Herman

    Like

  3. Nu hebben we er echt genoeg van, echt genoeg, misschien dat het nog honderd jaar of meer duren, en dan is alles toch weer gaan veranderen, want ook ik besefte het niet, het heeft lang geduurd voordat ik het door, ook ik ben een slachtoffer van mannen, en ook ik ben 70 jaar! Mijn moeder zei indertijd, ik was toen 7 jaar, je zal het er wel naar gemaakt hebben! Sorry mam, maar ik zou graag gehad hebben dat het je uitgelegd had!

    Like

    1. ‘Dan zul je het er wel naar gemaakt hebben’. Het is een herkenbare reactie van ouders. De mijne zeiden iets soortgelijks als ik (fikse) lijfstraffen had gekregen van de meester op school: ‘Dat zal je dan wel verdiend hebben’, en ze gingen over tot de orde van de dag.
      Toen ik op mijn zestiende, tijdens het liften, werd aangerand door een vieze oude man, heb ik er thuis niet eens iets over gezegd. Ik heb me thuis op geen enkele maniet gesteund gevoeld.

      Lees eventueel mijn boek ‘Dansen voor vader’. Dat gaat over de eenzaamheid van een kind en hoe dat een leven lang doorwerkt. Ik ben nu ook 70.

      Like

  4. Het ging hier ook over meisjes, niet over mondige feministische vrouwen zoals u mevrouw Witte, u zou wel anders pratn als het u zelf overkomen zou zijn tussen uw 10e en 15 e levensjaar…. Mannen hebben nog steeds die macht, neem dat maar van mij aan. Nee slachtoffer ben ik al lang niet meer, maar het heeft mijn leven zeker getekend.

    Like

Laat een reactie achter op #sylviawitte Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s