Blaffen met een biefstuk in je bek

Ieder jaar komen tienduizend dieren om bij stalbranden. 1,5 miljoen dieren in de afgelopen tien jaar. Dankzij het gebruik van landbouwgif vliegt er geen insect meer rond. Door het gebruik van pesticide lijden opvallend veel mensen in de omgeving van boeren en hun bestrijdingsmiddelen aan hersenschade. Het aantal megastallen in Nederland is in zeven jaar tijd ruim driekwart gestegen. Volgens Wakker Dier leven 75 miljoen dieren per jaar in een horrorstal. Weilanden staan leeg omdat het te arbeidsintensief is geworden om dieren het daglicht te laten zien.

Zei ik nou dieren? Ik bedoel natuurlijk slachtvee.

Eerlijk gezegd was ik ook wel op een viaduct gaan staan als de boeren hiertegen in opstand waren gekomen. Ik had me dan een whiplash staan zwaaien. Waarschijnlijk had ik dan ook met een groepje vrienden een tractor gehuurd om mee te rijden. Omdat het zo niet langer kon. Maar deze optocht ging over iets heel anders. De natuur is ziek en boeren zijn boos. Terwijl heel Nederland loyaal is aan de hardwerkende horrorboer behoor ik tot het soort dat hardop juicht dat het einde van deze gekte in zicht is.

De oude economie is dood. Morsdood. Vermoord door schaalvergroting en massaproductie. Dieren leven in een door mensen gecreëerde hel. CDA-boeren geloven in de goedheid van God maar zijn dieper gaan buigen voor de opruiende en religieuze stem van het kapitalisme. Er is geen Bijbelverhaal te vinden waarin staat dat je goedmoedige koeien eeuwig zwanger moet houden. Of dat je hun lieve kalfjes in kruiwagens kunt wegsleuren om ze in eenzame plastic bakken op te laten groeien tot slacht- of melkvee. Die verhalen staan niet in de bijbel. Die hebben de mensen zelf verzonnen. Het kan best zijn dat iedereen dit heel normaal vindt. God en ik vinden van niet. Ondertussen eten we  gemodificeerd en geven we onze kinderen genetisch gemanipuleerde groente.

Dus toen ik tijdens de boerenopstand van 2019 tussen de tractoren reed op de A12 en ter hoogte van Bodegraven een veewagen inhaalde met levende varkens lag mijn loyaliteit bij die dieren. Wetende dat tussen een mens en een varken weinig verschil is als je praat in termen van gevoel, emoties en het ervaren van pijn.  Niet de boeren en hun gezinnen maar zíj waren op weg. Naar het abattoir. Hun angstige gekrijs werd overstemd door het gebrul van zware en opstandige tractoren. In de verre omtrek geen journalist te bekennen die het leed van deze dieren in beeld bracht.  Al was er één boer die het wel begreep. Hij begon over de Holocaust en probeerde een verbinding te leggen. Ik zag die verbinding ook. Treinen op weg naar vernietigingskampen en de vrachtwagens op weg naar het abattoir; de vergelijking is schokkend. Getraumatiseerde ogen, zonder stem, die een laatste keer, verward en in doodsnood naar buiten kijken.

Nu we verder wegzakken in de stikstofcrisis vraag ik me steeds vaker af, beste boer: waar wáren jullie al die tijd?  Hoe kunnen we in vredesnaam een onschuldig en afhankelijk dier dat gevoel heeft, intelligent is, emoties heeft en pijn ervaart een product blijven noemen?

Lieve boer, het is game over.  Je bent een sentiment. Een mierzoete herinnering uit het verleden. Je hebt monsterlijk uitgepakt en de schade is enorm. Je bent een liefdevol beeld uit de serie van Dick Bruna. Toen de kip, het paard, de koe en het varken nog centraal stonden. Als Dick Bruna nu voor de allerkleinsten onder ons weer een boekje moest tekenen, dan zou geen kind na het lezen van een verhaaltje meer in slaap kunnen vallen. Precies dát is het probleem van vandaag.

17 comments

  1. Vergeet de politiek niet die de boer verleid, gedwongen heeft tot schaalvergroting, geld belustheid enz. De fout van de boer is geweest dat hij zich heeft laten verleiden en zich heeft laten dwingen door de politiek van de vvd en consorten.
    Herman

    Like

    1. Haha, grapjas. Boeren en hun supporters, ze geloven echt nog in sprookjes he? Groetjes uit Zuid-Oost Brabant (“gezellig” tussen de megastallen).

      Like

  2. Braaksel moet door het toilet gespoeld worden, en niet meer dan dat.. Maar goed, laat ik toch es een poging wagen. .De megastallen in het Zuiden zijn qua intensiteit van een totaal andere orde dan de familie-boerenbedrijven in noord- en oost Nederland. Alleen dat al… Ik heb zelf een aantal jaren in de randstad gewoond en weet uit ervaring dat men daar regelmatig nuffige, achterhaalde ideeën over de rest van Nederland heeft. Hier komt er ook weer eentje naar voren; dat ‘we’ vanuit nostalgische gevoelens de boeren zouden steunen. Maar wij weten als geen ander dat er niets romantisch is aan het boerenleven. In tegendeel…. keihard werken voor weinig, en voortdurend van overheidswege geconfronteerd worden met allerlei slecht uitgevoerde nieuwe regels. Wat anders dan passie en liefde voor het bedrijf, inclusief de dieren, houdt deze mensen op de been ? En in noord- en oost Nederland hebben we ook doorgaans niets op met megastallen. Daar waar zich er een aandient, volgt steevast bezwaar. Tot slot; de minderwaardige toon die je aanslaat tav boeren, is totaal niets passend voor iemand die in de sociale hoek werkt. Je valt door de mand als iemand die overduidelijk vanuit een bepaalde eenzijdige perceptie naar mensen kijkt. Je laat je kennen als iemand die zich fel afzet tegen alles wat riekt naar racisme. Je bent met alles heel fel, maar als het misstanden in onze multiculturele samenleving betreft, komt er nauwelijks een kritische noot van jou op papier. Maar dan ga je wel vervolgen boeren ongemeen hard en ongenuanceerd aanvallen. Goed geschreven blogs kunnen helend werken in onze polariserende samenleving. En jij kunt goed schrijven, alleen ik vind het zo verdomde jammer dat je telkens die uiterst linkse hoe induikt. Ik volg jouw blogs met belangstelling, maar constateer met regelmaat dat je weer een kans gemist hebt… Mensen zoals jou hebben we keihard nodig, maar dan zonder die extreem linkse bril op…

    Geliked door 1 persoon

  3. Dirk is wel heel erg kort door de bocht. Die megastallen en dat dierenleed is er wel degelijk. Ik vind het stuk van Sylvia zeer goed en to the point. Ik ben 76 jaar en heb andere tijden meegemaakt, onder andere als wijkverpleegkundige in een Fries dorp. Daar maakten de boeren zich grote zorgen over de schaalvergroting en de intensivering van de veeteelt. Ik heb het over de jaren 70. Dat de boeren gefrustreerd zijn over het gezwabber van de politiek begrijp ik maar er moet wel iets gebeuren.
    .

    Like

    1. Ik kort door de bocht ? Wat vind je dan van de extreme en harde toon van Sylvia ?
      Ik zeg ook niet dat er niets moet gebeuren. En ook de meeste boeren die ik ken/spreek zijn ook helemaal niet te beroerd om mee te denken over wat hun bijdrage aan de oplossing van het stikstofprobleem kan zijn. Maar het is een delicate kwestie en een zeer groot en complex probleem, wat veel verder reikt dan ‘de boeren.’ Ook u en ik hebben er een wezenlijk aandeel in bij de dagelijkse keuzes die we maken. De boeren zoals ik ze ken (en dan heb ik het dus niet over de megastallen) zijn oprechte mensen die het niet verdienen om vanuit een extreme hoek neergeknuppeld te worden. Het neveneffect zien we al verschijnen: Een klein (!) deel wordt reeds in de armen van extreem-rechts gedreven.

      Like

  4. Nog even een kleine aanvulling. 18 % van de boeren is miljonair. Hun gemiddelde inkomen ligt ver boven dat van de gemiddelde Nederlander. Bron: de Volkskrant. Waar doen ze zielig over.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s