#sorryjohan

on

In de sportwereld heb je twee soorten Johans. De sportieve en getalenteerde variant ala Cruijff. En je hebt types à la Derksen.

In het ene geval gaat het om helden die hun succes inzetten om minder bedeelden mee te laten liften. Door vanuit inlevingsvermogen en medeleven kansen te creëren. Kansen die op eigen houtje nooit hadden kunnen worden verworven. Om vanuit al je kracht en middelen ruimte te bieden aan de kwetsbaarsten op aarde. Mensen met een beperking. Kinderen met een handicap. Kinderen in armoede. Zodat zij zich ook een beetje kunnen ontwikkelen. En vrienden kunnen maken. Maar óók om ruimte te bieden waar zij hun fysieke en mentale gezondheid kunnen verbeteren. Deze Johan-types zijn niet alleen succesvol, maar laten na hun bestaan een betere wereld achter.

100.000 kinderen maken dagelijks gebruik van schoolplein nummer 14.

6.800 kinderen zijn dagelijks actief op de Cruyff Courts.

In het andere geval zitten de Johan-types rokend, onderuit gezakt, bruut te kankeren op álles dat zwakker is. Deze variant trapt het liefst zo hard mogelijk naar onderen.  In ieder geval naar iedereen die minder kansen kreeg. Zij dragen hun mannelijkheid uit door grof en kwetsend te zijn. Door te vernederen, en bij voorkeur vanaf een positie waar geen tegenstand geboden wordt. Omdat je vanuit die positie altijd raakt. Omdat je vanuit jouw ivoren toren jonge homoseksuele jongens in hun bek kunt pissen. Je kunt ze honend toespreken. Kleineren. Beledigen en beschadigen desnoods. Je kunt hun initiatieven voor een betere wereld onderuit trappen, met een sliding of gewoon vol op de gevoeligheid van hun kwetsbare hielen. Want het zijn toch maar flikkers. Vieze vuile flikkers. Poten. Reetridders. Half man, half vrouw. Alles behalve echte kerels.  En als ze dan zo stoer willen zijn om zich onder échte mannen te begeven, dan moeten die rot poten ook maar eens tegen een geintje kunnen.

Het schoolplein dat deze variant na zíjn overlijden zal achter laten is angstaanjagend racistisch en homofoob. Ook niet geschikt voor vrouwen, en al helemaal niet voor mensen met een beperking. Die spelen maar lekker ergens anders.  Godzijdank is er nog geen Derksen foundation en worden er geen Derksen Courts gebouwd.

Maar voor de Nederlandse sportwereld is het wel spijtig, dat wat de ene Johan met een glimlach heeft opgebouwd door de andere Johan lachend wordt afgebroken.

Dus #sorryJohan, de échte bedoel ik.

7 reacties Voeg uw reactie toe

  1. hazetblog schreef:

    Sylvia… je vergeet te vermelden dat de tweede Johan in wezen een bang jongetje is, helaas geboren met een kersenpit als hersens.

    Liked by 1 persoon

  2. Gonnie Perree schreef:

    Gonnie Perrée
    Zojuist ·
    klaarhelder uitgelegd, precies raak Sylvia

    Liked by 1 persoon

  3. Cassandra schreef:

    Wow! Zou het zelf niet beter kunnen verwoorden. Dank.

    Liked by 1 persoon

  4. Dank je voor dit blog. Een stuk naar mijn hart!!

    Liked by 1 persoon

  5. Rob Alberts schreef:

    De meeste onzin van de ene johan blijft in zwarte rookwolken gehuld.

    Terwijl de idealen van de andere Johan in weer en wind worden behaald.

    Mooi blog!

    Al zal het aan de zuurpruim voorbij gaan.

    Vriendelijke groet,

    Like

  6. Antoniem schreef:

    Ik zou niet meer schrijven. Maar tja..

    Beste Johan. Ik wil ook nog kort wat tegen u zeggen.

    Ik geloof dat mijn liefde groter is dan uw (zelf)haat.
    Kijk maar om u heen. Hoe mooi het zich verspreid… de kleur, de geur, van al een enkele verdwaalde zaad.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s